Rozmowy o sztucznej inteligencji w małych firmach mają zwykle ten sam przebieg. Ktoś pokazuje, jak w minutę powstaje opis produktu, sala reaguje uznaniem, a dwa tygodnie później wszyscy pracują dokładnie tak samo jak wcześniej.
Powód nie leży w narzędziu. Demonstracja odpowiada na pytanie „co to potrafi”, a firma potrzebuje odpowiedzi na pytanie „które z moich zadań mogę bezpiecznie oddać”. Ten tekst podpowiada, jak wybrać takie zadanie i gdzie postawić granicę.
Zacznij od spisania, na co schodzi tydzień
Odpowiedź zaczyna się od zupełnie nietechnicznej pracy: od spisania, na co schodzi tydzień. Nie plan tygodnia, tylko rzeczywistość — ile godzin idzie na odpisywanie na te same pytania klientów, ile na przepisywanie notatek ze spotkań, ile na przygotowanie ofert, które w dziewięćdziesięciu procentach są takie same jak poprzednie. Dopiero na takiej liście widać kandydatów.
Dobre zadanie dla maszyny ma trzy cechy
Zadania, które opłaca się oddać, są do siebie zaskakująco podobne, niezależnie od branży. Powtarzają się, mają jasny wzorzec i — to najważniejsze — błąd w nich jest tani i widoczny od razu.
- Powtarzalność: robisz to co najmniej kilka razy w tygodniu. Jednorazowe zadanie nie zwróci czasu włożonego w nauczenie się narzędzia.
- Wzorzec: istnieje dobra wersja, którą możesz pokazać jako przykład. Pierwsza wersja opisu, streszczenie notatki, szkic odpowiedzi na typowe pytanie.
- Tani błąd: pomyłkę widać, zanim wyjdzie na zewnątrz. Szkic maila poprawisz w dziesięć sekund. Wycena wysłana klientowi z błędnym rabatem kosztuje znacznie więcej niż zaoszczędzony kwadrans.
Ostatni punkt odsiewa najwięcej pomysłów i dobrze, że tak działa. Rozliczenia, dokumenty, dane osobowe klientów, cokolwiek, co idzie do urzędu — to nie jest teren na eksperymenty, w których nikt nie czyta wyniku przed wysłaniem.
Trzy zastosowania, które sprawdzają się od pierwszego tygodnia
Nie ma sensu przebudowywać firmy naraz. Są trzy miejsca, w których efekt widać szybko i w których pomyłka nic nie kosztuje.
Pierwsze to notatki ze spotkań. Rozmowa jeden na jeden z drugim przedsiębiorcą kończy się garścią zapisków, które za tydzień przestają być czytelne. Podyktowane podsumowanie i prośba o wyciągnięcie z niego zadań daje listę, do której faktycznie się wraca.
Drugie to odpowiedzi na pytania, które wracają. Nie chodzi o automat odpisujący klientom, tylko o bibliotekę gotowych szkiców, z których wybierasz i które poprawiasz pod konkretną sytuację.
Trzecie to pierwsza wersja czegokolwiek — opisu usługi, oferty, tekstu na stronę. Pusta kartka kosztuje więcej niż poprawianie cudzego szkicu.
„Sztuczna inteligencja nie pisze za Ciebie oferty. Pisze wersję, w której masz co poprawiać — a to zupełnie inna praca niż zaczynanie od zera.”
Czego nie oddawać
Jest granica, której przekraczanie kończy się źle i warto ją znać, zanim się do niej dojdzie. Nie oddajemy relacji. Wiadomość z podziękowaniem za polecenie, telefon po spotkaniu, rozmowa o tym, jak komuś idzie po trudnym kwartale — to są miejsca, w których cała wartość leży w tym, że pisze albo dzwoni człowiek.
Klient wyczuwa różnicę szybciej, niż nam się wydaje, a raz wyczuta zostaje na długo.
Druga granica dotyczy danych. Wszystko, co wpisujesz w cudze narzędzie, opuszcza Twoją firmę. Zanim tam trafi lista klientów albo treść umowy, warto sprawdzić, na jakich warunkach działa dostawca — i przyjąć zasadę, że dane, których nie wyślesz mailem do obcej osoby, nie idą też do modelu.
Skąd wziąć wiedzę, która się nie zdezaktualizuje w miesiąc
Narzędzia zmieniają się szybciej, niż powstają poradniki o nich. Dlatego najbardziej opłacalne źródło to nie kolejny kurs, tylko przedsiębiorca z podobnej wielkości firmy, który przerobił ten sam problem pół roku wcześniej. Powie, co odpuścić — a to jest informacja, której nie ma w żadnej prezentacji producenta.
Dokładnie po to są rozmowy jeden na jeden przy stołach Grup BNI. Nie po to, żeby wymienić się wizytówkami, tylko żeby zapytać kogoś, kto już zapłacił za swoją naukę, czy warto iść tą samą drogą.
Jak wygląda taka rozmowa i dlaczego jest osobnym punktem programu, a nie kuluarową pogawędką:Spotkania w BNI
